Алесь Сьпіцын ([info]volny_licwin) wrote,
@ 2008-10-16 14:13:00
Previous Entry  Add to memories!  Tell a Friend!  Next Entry
Entry tags:верш

Верш пра неправедзеную гутарку


Валокся дождж па горадзе сутулы,
Чапляючы за глыбіны дамоў.
Ці з гора быў ці з немачы пануры:
Не падымаў, вачэй не траціў слоў.

Валокся дождж не рады перамогам,
Бо нылі раны стратаў на і нуды.
Дарыў ваду і нес пакутны холад
І ветрам уздыхаў. Ён быў адзін.

Валокся дождж па горадзе самотна,
Пазбаўлены сяброўства да пары,
А я збаяўся позіркаў халодных,
І не адважыўся я з ім загаварыць.

(с) Алесь Спіцын




Create an Account
Forgot your login or password?
Login w/ OpenID
English • Español • Deutsch • Русский…